مشکل در خواندن RSS
وضعیت:
دمای هوا:
رطوبت:
فشار:
جریان باد:
 
مهمانان حاضر در سایت: 17
امروز: 9319
هفته جاری: 60408
ماه جاری: 312864
تاکنون: 14282524
 
خوش آمدید

(GMT) / (Tehran) 

 

 
  »  درباره درگزين وپيشينه آن


 

 

درباره درگزين

 

 

شهر قروه درگزين با مساحتي بالغ بر 244 هكتار  مركز شهرستان درگزين در شمال استان همدان واقع شده و 10000 نفر جمعيت را در خود جاي داده است و از نظر موقعيت جغرافيايي در مختصات 35 درجه و 18 دقيقه 30 ثانيه طول شرقي قرار گرفته شده است. قروه درجزين يكي از شهرهاي قديمي و تاريخي استان همدان است كه تاريخ سكونت و زندگي در آن به دوره هاي قبل از اسلام و عهد ساسانيان مي رسد . مردم اين شهر مسلمان شيعي و زبان آنان ترکي است.

 

 

 

 

 

 

 

پيشينه تاريخي شهر قروه

 

 

به نظر مي رسد قروه قلعه اي بوده در ميان شهر ميلاجرد که اکنون تنها نامي از ميلاجرد به جا مانده است. شواهد و تاريخ شفاهي منطقه حاكي از اين است كه ميلاجرد تا دهه سي شمسي وجود داشته، اهالي آن سني مذهب بوده اند و گورستانشان جايي نزديك به يددي بولاق قرار دارد. سالخوردگان شهر قروه ميلاجرد را به ياد مي آورند.  امروزه اين نام به مزارعي كه از قنات ميلاجرد آب مي خورند اطلاق مي شود. از اين مزارع آثار تاريخي زيادي در هنگام شخم و کشاورزي به دست آمده است. از جمله آثار باستاني شهر قروه مي توان از قلعه باستاني " قالا دينگه سي" نام برد. يافته هاي باستان شناسي حکايت از آن دارد که اين قلعه به صورت بناي عظيم پلکاني و زيگورات مانند بوده است که احتمالاً مي تواند عبادتگاه يا آتشکده دوران هخامنشي بوده باشد.

 

 

شهر قروه از گذشته هاي دور داراي مركزيت و اهميت خاصي در منطقه بوده است. وجود تعداد زياد قنات و اراضي حاصلخيز آن از جمله عللي بود كه بر اهميت آن مي افزود اما با ورود حسام الملك قراگوزلو معروف به امير افخم كه حاكم ولايات كرمانشاه و لرستان و ... شده بود درجه اهميت قروه صد چندان شد به طوري كه با بناي قلعه اي بزرگ شهر قروه يكي از مراكز نظامي وي محسوب شد . به همين علت قروه شاهد اعدام يا پذيراي شورشيان تبعيد شده اي مثل گلباغي شد. وي توانست با كوچاندن تعدادي از يهوديان بازاري همدان به شهر قروه، بازار و مركز تجاري عظيمي را بسازد كه شعاع خدمات آن از آبگرم تا فامنين و نوبران هم مي رسيد. قروه تا دهه پنجاه شمسي مركز خدماتي و تجاري شمال استان همدان بود كه اولين بانكها، مدارس و مراكز درماني را در خود جاي داده بود .

 

 

پس از امير افخم پسرش احتشام الملك به امارت رسيد اما با سقوط سلسله قاجار ، قدرت و نفوذ قراگوزلوها در حكومت از بين رفت . محمد علي خان فرزند احتشام الملك بود. از وي به عنوان سياستمدار و پزشكي دلسوز ياد مي كنند كه در مواقع حضورش در شهر به طبابت و سركشي به رعاياي بيمار مي پرداخت تا جايي كه به علت رفت آمد بسيار زياد بيماران به قلعه، توسط همسرش از جهت بيم به ابتلاي كودكانش به انواع بيماري ها مورد انتقاد قرار مي گيرد. آخرين ارباب قروه غلامعلي خان قراگوزلو  فرزند محمدعلي خان  بود كه تقسيم اراضي كشاورزي قروه درجزين در آذر ماه 1347 و پس از تصويب قانون اصلاحات ارضي در زمان وي رخ داد. قراگوزلوها مردمان نيكي بودند كه هنوز ذكر خوبيهايشان در بين مردم قروه جاري است.

 

 

در طي صد سال گذشته شهر قروه دو بار توسط ارتش روس اشغال شد. در اشغال اول كه منجر به قحطي بزرگ ايران در سال 1296گرديد، شمار بسيار زيادي از مردم شهر در اثر گرسنگي از بين رفتند. امير افخم در اين سال با پختن بلغور و توزيع بين مردم تا حدودي از كشتار مردم جلوگيري نمود. گورستان كشته شدگان قحطي در سمت جنوب بهشت منظريه و در حاشيه رودخانه قراردارد. در اين اشغال بسياري از نظاميان روس توسط مردم شهر كشته شدند. حتي اردوگاه آنها در  "زيوه دره سي"  محل تلاقي جاده سايان به جاده نير ، در اثر يك شبيخون چند نفره از هم پاشيده شد.

 

 

با وقوع انقلاب اسلامي ، شهرداري در شهر قروه درجزين استقرار يافت. در دهه شصت با انجام تقسيمات سياسي جديد و وقوع تغييرات بزرگ اقتصادي و اجتماعي در سطح كشور ، قروه درجزين كم كم نقش محوري خود را در منطقه از دست داد ولي همچنان به عنوان مركز فرهنگي و هنري مهمي در استان همدان مطرح ماند. نهايتا در سال 1397 با تاسيس فرمانداري درگزين بار ديگر نام قروه به عنوان مركز سياسي درگزين معرفي شد.

 

 


پيشينه تاريخي درگزين

 

 

پرويز اذکايي از درگزين باستاني بعنوان استقرار گاه شاهزادگان پارتي ياد مي کند و عليرغم اسامي تركي روستاهاي اين منطقه، تعدادي از اسامي پارتي موجود را  نيز همچون والاشگرد (آلاشگرد) ،دولجرد(دولگرد) ،منچر (منوچهر)،کاهارد و ميلاجرد  (ميلاگرد يا به تلفظ محلي ميلييرد) را حاکي از اين امر و يادگار آن دوران مي داند. آثار بدست آمده از شهر کرفس قدمت اين منطقه را به دوره هخامنشي مي رساند .

 

 

درگزين دردور? اسلامي خود بخشي از ناحيه‌اي به مراتب وسيع‌تر با نام «أعلَم» يا «المَر» بوده که محدود? آن علاوه بر شهرستان درگزين كنوني تمامي دشت رزن و بخش‌هايي از خرقان و ساوه امروزي را نيز شامل مي‌شده است. نام اين محل براي نخستين بار در کتاب گمشد? «نفث? المصدور» اثر انوشيروان ابن خالد کاشاني از مورخان قرن ششم هجري قمري آمده و پس از آن ديگر مورخان و جغرافيانويسان اسلامي نيز از آن بهره برده‌اند. عمد? اهميت اين ناحيه نيز از قرن ششم و با حکومت سلجوقيان عراق (511-590 ه.ق) در همدان و ظهور وزراي درگزيني بوده که پس از آن درگزين مرکزيّت يافته و سلطان نشين ناحي? أعلَم گرديده است. اما به مرور با تضعيف حکومت سلجوقيان عراق، درگزين نيز اعتبار خود را از دست داد .

 

 

اما با روي کار آمدن ايلخانان مغول و انتخاب سلطانيه به پايتختي، بار ديگر درگزين در مسير سلطانيه اهميت يافت و بر اساس گزارش ياقوت حموي در قرن هفتم هجري، در اين زمان درگزين سلطان نشين ناحي? أعلم شده و پس از آن نيز حمدا... مستوفي که در قرن هشتم درگزين را از نزديک ديده، آن را شهرستان ناحي? أعلم ذکر مي‌کند. در اين ايام درگزين در کنار مسيرهاي ارتباطي اين ناحيه بيشتر به صورت قرارگاه و پادگان نظامي بوده که دائم در ميان امراي ترکمان دست به دست مي‌شده است. اما چون ايام ترکمانان به پايان رسيده و حکومت صفويه سر کار آمد، درگزين نيز در اين زمان سرنوشتي متفاوت يافت و يک دوره رونق و شکوفايي شهري را تجربه کرد. در سال 1031ه.ق شاه عباس در راه بازگشت از خراسان به مازندران قصبه درگزين را به رستم محمد خان ولي محمد خان از امرا ي ترکستان اقطاع داد. بعد از آن قروه به تصرف عثماني درآمده و سپس به دست نادر شاه افشار بازپس گرفته شد.اولياء چلبي سياح معروف عثماني که در قرن يازدهم هجري قمري به درگزين آمده مي نويسد که درگزين در اين زمان داراي پنج برج و بارو و سه دروازه بوده که گرداگرد آن را خندقي دايره سان فرا گرفته بود که در آن خان نشين، حمام و چهارسو و بازار قرار داشته است. رباط بيروني آنجا نيز از چهار طرف محصور به خندقي بزرگ بوده که در آن هفت خان? بزرگ، هفت جامع، پنج مدرسه، ده مکتب، هفت خان، چهار حمام، هفت چهارباغ و بوستان بزرگ، چهار باغ و بوستان و ششتصد مغازه قرار داشته است. اما آباداني درگزين در اين زمان نيز زياد به طول نيانجاميد، چرا که با سقوط حکومت صفويه و لشکرکشي نادرشاه به درگزين، اين شهر رو به ويراني نهاد بخشي از ساکنين آن تبعيد و بخش ديگر اقدام به مهاجرت به ديگر نواحي کردند. به همين دليل، چون زين العابدين شيرواني در قرن سيزدهم هجري درگزين را ديده، آن را قصبه‌اي دلنشين دانسته که ديگر اهميت گذشته را نداشته و در آن حدود هزار خانه قرار داشته است.

 

 

پس از آن نيز درگزين به دو بخش «درگزين عليا» و «درگزين سفلي» تقسيم شد . اکنون نيز درگزين در ميان? شهر رزن و قروه  به صورت يک روستا باقي مانده، اما بالاخره درگزين کهن براي بار ديگر به موجب تصميم هيأت وزيران در مورخ?  8/12/1397 نام خود را به کل بخش قروه درگزين داد تا بعد از سيصد سال نام درگزين به جغرافياي سياسي ايران باز گردد.

 

 

 ارسال به دوستان  |  | دیدگاه شما | 0 نظر   تعداد بازدیدکنندگان این صفحه : 25
 

 
    
 
   
 


کلیه حقوق محفوظ و متعلق به استانداری همدان می باشد.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع است.